WFB JO19-1 zakt verder weg in het moeras van de 2^e klasse na zeperd bij Hekelingen JO19-1

Vol ongeloof keek trainer Erwin de Jong halverwege de tweede helft naar de zijlijn. Kort daarvoor had hij Leandro Breen en Sem Heindijk van de bank gestuurd voor een stevige warming-up. Toen hij echter opzij keek, stonden ze (alsof ze Diego Maradona zelf waren) doodleuk een balletje hoog te houden. Er waren wel kleine verschillen waarneembaar ten opzichte van de beroemde Live is life-routine, al was het maar op details: Maradona had volledige controle over de bal en won dat jaar met Napoli de UEFA Cup; Heindijk en Breen kregen het leer nauwelijks driemaal achter elkaar de lucht in en verloren vrij knullig van Hekelingen JO19-1 (3-1).

In de eerste helft was WFB nog voortvarend begonnen op Sportpark Het Spui. Van afstand schoot Jens Flikweert al binnen 3 minuten de bal bijna in de kruising. Na een kwartier deed Yuri Verhage dat nog eens dunnetjes over: zijn schot belandde op de lat, maar via de keeper stuiterde zijn poging als nog het doel in. Zo kwamen de Ouddorpers al vroeg op een verdiende 0-1 voorsprong.

De eerste helft oogde rommelig, door het hoge tempo van beide ploegen, maar WFB had wel min of meer de controle. Het was daarom wachten op een verdubbeling van de voorsprong. Die kwam er bijna via Nick Troost. Een scherp aangesneden vrije trap van Flikweert werd door Troost met een volley bijna tegen het net geschoten. De keeper kon er nog net met zijn vingertoppen bij. Kort voor rust leek die als nog te vallen. Een bekeken pass van Flikweert, die bij zo’n beetje bij elk Ouddorps gevaar betrokken was, werd bijna binnen gelopen door Senne den Boer. Ook nu bleek de keeper een sta-in-de-weg en ging WFB met een minimale voorsprong de kleedkamer in.

Na de thee leek er in eerste instantie nog niet veel aan de hand, maar de houding van Breen en Heindijk bleek wel representatief voor de rest van de ploeg: gemakzuchtig en te veel bezig met randzaken. Tot zo’n 25 minuten voor tijd kwam WFB daarmee weg, want de thuisploeg was niet bij machte om enig serieus gevaar te stichten. Gelukkig voor Hekelingen zijn de Ouddorpers (van het hoogste jeugdelftal) dit seizoen dan niet te beroerd om hier en daar een doelpunt cadeau te doen.

Het begon met een onnodige sliding van Jord Hillenaar, die daarbij een speler in het strafschopgebied vloerde. De scheidsrechter wees naar de stip en de spits van de thuisploeg bracht de stand weer op gelijke hoogte. Kort daarna kreeg een middenvelder van Hekelingen alle ruimte om het hele veld over te steken. Troost liep ernaast, maar kon zich geen overtreding meer permitteren. Hij had even daarvoor geel gekregen voor praten. Van afstand schoot de middenvelder de thuisploeg op voorsprong.

Het knulligste doelpunt moest toen nog komen. Via een goed uitgespeelde kans kwam Hekelingen op 3-1. Daar leek iets van hands aan vooraf te gaan en dat was voor de Ouddorpers het teken om collectief te stoppen met voetballen, nog voordat de scheidsrechter voor een vrije trap had gefloten. De arbiter van dienst floot echter helemaal niet en de maker van de 3-1 had zodoende de hoek voor het uitkiezen.

Na deze nederlaag staat WFB met 2 schamele punten uit 3 duels op een gedeeld laatste plaats en heeft het dus de vorm van Maradona nog niet echt te pakken.